11-10,11. මහධන සිටුපුත්‍රයාගේ කථා වස්තුව – Sri News

0
4

“නරක යාළුවන් ලැබුණොත් විනාසයි”

පින්වතුනේ, පින්වත් දරුවනේ, මිනිස් ලොව ඉපදුණ අපට පින තියෙන්නෙ කොයි විදිහටද කියලා තේරුම් ගන්න දැනුමක් නෑ. මේ නිසයි අපි බුද්ධිමත් විය යුත්තේ. එහෙම නැත්නම් පාප මිතුරන් ඇසුර නිසාම අප සතු සියලු වටිනා දේ අහිමි වෙනවා. එවැනි අවාසනාවන්ත ජෝඩුවක් ගැනයි දැන් අපි දැනගන්නේ.

බරණැස් නුවර සිටු පවුලක් හිටියා. ඔවුන්ට කෝටි අසූවක ධනය තිබුණා. එක පුතයි හිටියේ. දෙමව්පියෝ මෙහෙම කල්පනා කළා.

“අපේ දරුවාට අමුතුවෙන් වෙහෙසිලා ඉගෙන ගන්න දෙයක් නෑ. මේ තියෙන ධනය හොඳටෝම ඇති. ඒ නිසා අපි නැටුම් ගැයුම් විතරක් උගන්වමු.”

දෙමව්පියන් වයසට ගියා. තම පුතාට ඒ වගේම නැටුම් දන්න කෙල්ලක් බන්දලා දුන්නා. ඇගේ දෑවැද්දට අසූ කෝටියක් දේපල වස්තුව ලැබුණා. දෙමව්පියන්ගේ මරණයෙන් පස්සේ මේ සියලු ධනයට හිමිකම් කිව්වේ අර තරුණයා.

මොහු ඇත්තෙන්ම හොඳින් ජීවත් වුණා. දිනපතා බරණැස් රජ්ජුරුවන්ගේ සේවයට යනවා.

ඔය නගරයේ බේබද්දන් කල්ලියක් හිටියා. ඔවුන් කරන්නේ බීමට ඇබ්බැහි නොවුණු ධනවතුන් උපක්‍රමශීලීව එයට පෙළඹවීමයි. ඊටපස්සේ ඔහුගේ වියදමින් හොඳට බොනවා.

දිනක් මේ බේබදු කල්ලිය මත්පැන් සූදානම් කළා. කටගැස්මකුත් හැදුවා. අර මහධන සිටුපුත්‍රයා එන මග බලා සිටියා. ඔහු ළං වෙද්දී එක බේබද්දෙක් කෑ ගහලා මෙහෙම කිව්වා.

“පින්වත් සිටුපුත්‍රයන් වහන්ස, සියවසක් සුවසේ ජීවත් වේවා! ඔබ නිසයි අපි මේ තරම් අතිප්‍රණීත දේවල් බොන්නේ…. මෙතරම් රසවත් දේවල් කන්නේ….”

සිටුපුත්‍රයා නැවතුණා. පිටිපස්සෙන් එන උපස්ථායක තරුණයාගෙන් මේ ගැන විමසුවා.

“මේ කොළු ගැටව් මොනවද ඔය මට පින් දිදී බොන්නේ…?”

“භවත් සිටුපුත්‍රය, මේ එක්තරා බීම ජාතියක්. ටිකා….ක් සැරයි. නමුත් මෙයට සමාන වූ සුමිහිරි පානයක් ලොවෙහි වෙන නැත්තේය… එනිසා ඉතා ස්වල්පයක්වත් අපිත් බොමු.”

සමාජය ගැන අවබෝධයක් නැති මේ සිටුපුත්‍රයා නුවණ පාවිච්චි කළේ නෑ. ඔවුන්ගේ වර්ණනාවට හසුවුණා. ඔවුන් අතර වීරයෙක් වුණා. එදා ඒ පිරිසට එකතු වුණා. ටිකක් බිව්වා. විනෝද වුණා. මෙයට හිත ගියා. ටිකෙන් ටික සිටුපුත්‍රයාගේ යහළුවන් බවට පත්වුණේ මේ බේබදු කල්ලියයි.

සිටුපුත්‍රයා රාජ්‍ය සේවයෙන් ඉල්ලා අස්වුණා. ධනය වියදම් කරමින් බොන්න පටන් ගත්තා. මධුපානෝත්සව සංවිධානය කළා.

“සිටුතුමනි, ඊයේ ආපු නළඟනට වඩා හරී ලස්සන එකියක් ඉන්නවා. ටිකක් ගාන සැරයි. හැබැයි නටනවා විදුලිය වගේ. පදමට බීපු වෙලාවට ඒකි නටද්දි අපි වෙනම ලෝකෙකට යනවා. ගෙන්න ගමුද?”

“සිටුතුමනි, මං දන්න වාදකයෙක් ඉන්නවා. සර්පිනාව ගහනවා හිතන්න බැරි ලස්සනයි. ඩොල්ක ගහනවා ඇඟිලි වැඩකරන්නේ ‘සිටි සිටි’ ගාලා. පේන්නෙ නෑ. සද්දෙ කොච්චර ලස්සනද කියන්නේ පදමට වැදුණාම පදේට අනුව අපිත් ඉස්සෙනවා පාත්වෙනවා. හැබැයි ගාන සැරයි.”

“සිටුතුමනි, දාදු කෙළින්ඩ ගිය වතාවෙ ආපු කට්ටිය දක්ෂ නෑ. එහා නගරෙන් කණ්ඩායමක් ගෙන්නමු. හරි තරඟයක් තිබ්බොත් තමයි ඒකෙ රස්නෙ තියෙන්නෙ. එතකොටයි අපිත් රත් වෙන්නේ… හැබැයි ගාන සැරයි.”

“ඒකට මක්වෙනවද? උඹලා මිල මුදලින් කරදර වෙන්න එපා. ඒවා මං බලාගන්නම්. ඕන ගාණක් ගියාපුවේ… ඔය කියාපු හැමදේම අරන් වරෙන්.”

සුළු කලයි ගියේ. මහාධන සිටුපුත්‍රයාගේ කෝටි අසූවක ධනය ගින්නට හසුවූ කලක මෙන් නැත්තට නැතිවුණා.

Sri News Media

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here